باران عشق

c7c — Thu, 24 Dec 2009 15:49:58 GMT

و تنها دل ما دل نیست

میدونم خیلی نا امید شدم

میدونم با مطالب داخل وبلاگم نمی خونه روحیاتم

می دونم

اما درست میشه اینا هم میدونم

کاش زودتر تمام بشه این حالم

کاش

باز باران بی ترانه

c7c — Wed, 23 Dec 2009 18:05:26 GMT

ایام سوگواری سالار شهیدان تسلیت باد

دلم بد هوای باریدن کرده

دلم بد گرفته

امتحاناتم شروع شده

هیچ وقت دوست نداشتم تو وبلاگم از خودم بنویسم

اما الان دارم مینویسم

نمیدونم چرا

شاید اینجوری یکم اروم بگیرم

شاید

باز باران بی ترانه

..........

c7c — Thu, 17 Dec 2009 08:54:45 GMT

حالم بد گرفته

خواهشا کسی نپرسه چرا؟

ممنون بای

یک تصمیم، برای تغییر یک سرنوشت کافی است....

c7c — Sat, 12 Dec 2009 12:05:18 GMT

یک تصمیم، برای تغییر یک سرنوشت کافی است....

آلفرد نوبل از جمله افراد معدودی بود که این شانس را داشت تا قبل از مردن، آگهی وفاتش را بخواند!

زمانی که برادرش لودویگ فوت شد، روزنامه‌ها اشتباهاً فکر کردند که نوبل معروف (مخترع دینامیت) مرده است.

آلفرد وقتی صبح روزنامه ها را می‌خواند با دیدن آگهی صفحه اول، میخکوب شد:

"آلفرد نوبل، دلال مرگ و مخترع مر‌گ آور ترین سلاح بشری مرد" !

آلفرد، خیلی ناراحت شد. با خود فکر کرد: آیا خوب است که من را پس از مرگ این گونه بشناسند؟

سریع وصیت نامه‌اش را آورد. جمله‌های بسیاری را خط زد و اصلاح کرد .

پیشنهاد کرد ثروتش صرف جایزه‌ای برای صلح و پیشرفت‌های صلح آمیز شود.

امروزه نوبل را نه به نام دینامیت، بلکه به نام مبدع جایزه صلح نوبل، جایزه‌های فیزیک و شیمی نوبل و ... می‌شناسیم. او امروز، هویت دیگری دارد.

داستان مرد خوشبخت

پادشاهی پس از اينكه بیمار شد گفت:

«نصف قلمرو پادشاهی ام را به کسی می دهم که بتواند مرا معالجه کند».

تمام آدم های دانا دور هم جمع شدند
تا ببیند چطور می شود شاه را معالجه کرد،
اما هیچ یک ندانست.

تنها یکی از مردان دانا گفت :
که فکر می کند می تواند شاه را معالجه کند.
اگر یک آدم خوشبخت را پیدا کنید،
پیراهنش را بردارید
و تن شاه کنید،
شاه معالجه می شود.

شاه پیک هایش را برای پیدا کردن یک آدم خوشبخت فرستاد.
آن ها در سرتاسر مملکت سفر کردند
ولی نتوانستند آدم خوشبختی پیدا کنند.
حتی یک نفر پیدا نشد که کاملا راضی باشد.
آن که ثروت داشت، بیمار بود.
آن که سالم بود در فقر دست و پا می زد،
یا اگر سالم و ثروتمند بود زن و زندگی بدی داشت.
یا اگر فرزندی داشت، فرزندانش بد بودند.
خلاصه هر آدمی چیزی داشت که از آن گله و شکایت کند.

آخرهای یک شب،
پسر شاه از کنار کلبه ای محقر و فقیرانه رد می شد
که شنید یک نفر دارد چیزهایی می گوید.
« شکر خدا که کارم را تمام کرده ام.
سیر و پر غذا خورده ام
و می توانم دراز بکشم
و بخوابم!
چه چیز دیگری می توانم بخواهم؟»

پسر شاه خوشحال شد
و دستور داد که پیراهن مرد را بگیرند
و پیش شاه بیاورند
و به مرد هم هر چقدر بخواهد بدهند.

پیک ها برای بیرون آوردن پیراهن مرد توی کلبه رفتند،
اما مرد خوشبخت آن قدر فقیر بود که پیراهن نداشت!!!.
لئو تولستوی

c7c — Sat, 28 Nov 2009 10:26:00 GMT

سلام

عیدتون مبارک

اینجا داره بارون میاد جاتون خالی

امروز حادثه غیر مترقبه ای رخ داد که خیلی ها را خوشحال کرد.تعجب نکنید.حادثه تنها سیل و زلزله نیست.باران را می گویم که بالاخره برای دقایقی هم که شده امروز مهمان ما شد.

...و امروز چقدر همه چیز زیبا بود.چقدر آدمهایی که باران غبار از چهره شان شسته بود زیبا و خوب بودند.

باران امروز خاصیت خوب دیگری هم داشت.باران غیر مترقبه آمد و مهلت نداد که خیلی ها چتر بر دارند.امروز چترها نبودند و قطره های باران چه مشتاقانه و چه سخاوتمند بر سر و روی آدمها نشستند.

من هیچ وقت تا به حال از چتر برای محافظت از باران استفاده نکرده ام.حیف نیست که وقتی باران می بارد چتر بگیریم که قطره های باران خیسمان نکند.

زیر باران باید رفت...البته نه با چتر...با عشق...

حسن باران اين است كه زميني ست، ولي آسماني شده است

و به امداد زمين مي آيد حسن باران اين است كه مرا ميبرد از خويش به عشق

و مرا بر ميگرداند از عشق به خويش

عادت می کنیم به بودن در کنار هم ... عادت می کنیم به زندگی، به نفس کشیدن، به خوابیدن، به خوردن،به خندیدن، به گریه کردن، به داد زدن، به دوست داشتن .... عادت می کنیم به ندیدن هم، بی خبر بودن از هم، به نبودن در کنار هم ... آری عادت می کنیم چون انسانیم ... ولی فراموش نمی کنیم ...

یک روز رسد غم به اندازه ی کوه ٬ یک روز رسد نشاط اندازه ی دشت ٬ افسانه ی زندگی چونین هست عزیز در سایه ی کوه باید از دشت گذشت

از میان کسانی که برای دعای باران به بالای تپه ها می روند فقط کسانی به کار خود ایمان دارند که با خود چتری می برند.

گفتم: به نظر تو دوست داشتن بهتره يا عاشق شدن؟ گفت: دوست داشتن...

گفتم: مگه ميشه همه ادما دلشون مي خواند عاشق بشند. گفت:اون كس كه

عاشقه مثل كسي ميمونه كه داره تو دريا غرق ميشه

كه دوست داره مثل اين ميمونه كه داره تو همون دريا شنا ميكنه

و از شنا كردنشم لذت مي بره. تو چشماش نگاه كردمو گفتم: تو چي

تو عاشقه مني يا منو دوست داري؟ خيلي اروم گفت:

من خيلي وقته غرق شدم....

ببار ای نم نم باران.
ببار ای ابر رحمت،
بر زمین سوخته محصول.
اگر سیراب نتوانی،
نوازش کن تو خاک تشنه را هم اندکی مرطوب.
اگر دیگر برای ساق گندم،خوشه جو سود ناداری
برای لاله های سرخ وکنگر ها ،ببار ای ابر بارانی.
که یادت را زخاطر نابرد
صحرا.

اگر محصول ما امسال
نیمش برف و نیمش بارش بی موقعت
بر باد داد و داد .
ولیکن تو بر این حکمت،
بر این خوان تهی و دست خالی مان
ببار و گریه کن بسیار.

ببار ای ابر بارانی
ببار ای نم نم باران .

كدامیك را سوار مي‌كنيد ؟!

c7c — Mon, 09 Nov 2009 19:23:18 GMT

كدامیك را سوار مي‌كنيد ؟!

يك شركت بزرگ قصد استخدام تنها يك نفر را داشت. بدين منظور آزموني برگزار كرد كه تنها يك پرسش داشت. پرسش اين بود :

شما در يك شب طوفاني سرد در حال رانندگي از خياباني هستيد. از جلوي يك ايستگاه اتوبوس در حال عبور كردن هستيد. سه نفر داخل ايستگاه منتظر اتوبوس هستند.

يك پيرزن كه در حال مرگ است. يك پزشك كه قبلاً جان شما را نجات داده است. يك خانم/آقا كه در روياهايتان خيال ازدواج با او را داريد. شما مي‌توانيد تنها يكي از اين سه نفر را براي سوار نمودن بر گزينيد. كداميك را انتخاب خواهيد كرد؟ دليل خود را بطور كامل شرح دهيد :

پيش از اينكه ادامه حكايت را بخوانيد شما نيز كمي فكر كنيد ....

...........

..........

........

.......

......

.....

.....

...

..

.

قاعدتاً اين آزمون نمي‌تواند نوعي تست شخصيت باشد زيرا هر پاسخي دليل خاص خودش را دارد.
پيرزن در حال مرگ است، شما بايد ابتدا او را نجات دهيد. هر چند او خيلي پير است و به هر حال خواهد مرد.
شما بايد پزشك را سوار كنيد. زيرا قبلاً او جان شما را نجات داده و اين فرصتي است كه مي‌توانيد جبران كنيد. اما شايد هم بتوانيد بعداً جبران كنيد.
شما بايد شخص مورد علاقه‌تان را سوار كنيد زيرا اگر اين فرصت را از دست دهيد ممكن است هرگز قادر نباشيد مثل او را پيدا كنيد.

از دويست نفري كه در اين آزمون شركت كردند، تنها شخصي كه استخدام شد دليلي براي پاسخ خود نداد. او نوشته بود :
سوئيچ ماشين را به پزشك مي‌دهم تا پيرزن را به بيمارستان برساند و خودم به همراه همسر روياهايم متحمل طوفان شده و منتظر اتوبوس مي‌مانيم.

پاسخي زيبا و سرشار از متانتي كه ارائه شد گوياي بهترين پاسخ است و مسلما همه مي‌پذيرند كه پاسخ فوق بهترين پاسخ است، اما هيچكس در ابتدا به اين پاسخ فكر نمي‌كند. چرا؟

زيرا ما هرگز نمي‌خواهيم داشته‌ها و مزيت‌هاي خودمان را (ماشين) (قدرت) (موقعيت) از دست بدهيم. اگر قادر باشيم خودخواهي‌ها، محدوديت ها و مزيت‌هاي خود را از خود دور كرده يا ببخشيم گاهي اوقات مي‌توانيم چيزهاي بهتري بدست بياوريم.

تحليل فوق را مي‌توانيم در يك چارچوب علمي‌تر نيز شرح دهيم: در انواع رويكردهاي تفكر، يكي از انواع تفكر خلاق، تفكر جانبي است كه در مقابل تفكر عمودي يا سنتي قرار مي‌گيرد.

در تفكر سنتي، فرد عمدتاً از منطق، در چارچوب مفروضات و محدوديت‌هاي محيطي خود، استفاده مي‌كند و قادر نمي‌گردد از زواياي ديگر محيط و اوضاع اطراف خود را تحليل كند.

تفكر جانبي سعي مي‌كند به افراد ياد دهد كه در تفكر و حل مسائل، سنت شكني كرده، مفروضات و محدوديت ها را كنار گذاشته، و از زواياي ديگري و با ابزاري به غير از منطق عددي و حسابي به مسائل نگاه كنند.

در تحليل فوق اشاره شد اگر قادر باشيم مزيت‌هاي خود را ببخشيم مي‌توانيم چيزهاي بهتري بدست بياوريم.

شايد خيلي از پاسخ‌دهندگان به اين پرسش، قلباً رضايت داشته باشند كه ماشين خود را ببخشند تا همسر روياهاي خود را به دست آورند. بنابراين چه چيزي باعث مي‌شود نتوانند آن پاسخ خاص را ارائه كنند.

دليل آن اين است كه به صورت جانبي تفكر نمي‌كنند. يعني محدوديت ها و مفروضات معمول را كنار نمي‌گذارند. اكثريت شركت‌كنندگان خود را در اين چارچوب مي‌بينند كه بايد يك نفر را سوار كنند و از اين زاويه كه مي‌توانند خود راننده نبوده و بيرون ماشين باشند، درباره پاسخ فكر نكرده‌اند.

يكي از كشاورزان منطقه اي، هميشه در مسابقه‌ها، جايزه بهترين غله را به ‌دست مي‌آورد و به ‌عنوان كشاورز نمونه شناخته شده بود. رقبا و همكارانش، علاقه‌مند شدند راز موفقيتش را بدانند. به همين دليل، او را زير نظر گرفتند و مراقب كارهايش بودند. پس از مدتي جستجو، سرانجام با نكته‌ عجيب و جالبي روبرو شدند. اين كشاورز پس از هر نوبت كِشت، بهترين بذرهايش را به همسايگانش مي‌داد و آنان را از اين نظر تأمين مي‌كرد. بنابراين، همسايگان او مي‌بايست برنده‌ مسابقه‌ها مي‌شدند نه خود او!

كنجكاويشان بيش‌تر شد و كوشش علاقه‌مندان به كشف اين موضوع كه با تعجب و تحير نيز آميخته شده بود، به جايي نرسيد. سرانجام، تصميم گرفتند ماجرا را از خود او بپرسند و پرده از اين راز عجيب بردارند.

كشاورز هوشيار و دانا، در پاسخ به پرسش همكارانش گفت: «چون جريان باد، ذرات باروركننده غلات را از يك مزرعه به مزرعه‌ ديگر مي‌برد، من بهترين بذرهايم را به همسايگان مي‌دادم تا باد، ذرات باروركننده نامرغوب را از مزرعه‌هاي آنان به زمين من نياورد و كيفيت محصول‌هاي مرا خراب نكند!»

همين تشخيص درست و صحيح كشاورز، توفيق كاميابي در مسابقه‌هاي بهترين غله را برايش به ارمغان مي‌آورد.

“گاهي اوقات لازم است با كمك به رقبا و ارتقاء كيفيت و سطح آنها، كاري كنيم كه از تأثيرات منفي آنها در امان باشيم”

------------ --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- -----

مشتري خود را بشناسيد:

چند داستان زیبا و اموزنده دیگر در ادامه مطلب هست نخونی از دست دادی

باران ۷۲ عشق

8.8.88

c7c — Fri, 30 Oct 2009 14:21:18 GMT

سلام دوستاي گلم تولد امام رضا( ع ) رو به تمام مسلمين جهان تبريك ميگم.

سلام خوبید.

امام رضام

از مشهد به روز میشم.

روز تولد اینجا بودیم.

واسه همتون دعا کردم.

تصویر قدیمی بارگاه امام هشتم (ع)

صداي سکوت

c7c — Sun, 18 Oct 2009 17:45:18 GMT

حقيقت زندگي را بايد در مسير جستجو نمود، نه در مقصد

براي رسيدن به موفقيتهاي مادي در زندگي، مؤثرترين و متعاليترين راه اين است که يک هدف بزرگ و ارزشمند معنوي را سرلوحه کار خود قرار دهيم. به طوريکه اهداف مادي ما در مسير رسيدن به اين هدف بزرگ قرار گرفته و محقق شوند.

«کاري که منظور از آن فقط درآمد باشد نتايج مفيدي به بار نخواهد آورد. براي چنين نتيجهاي بايد کاري پيشه کرد که در آن ايمان به يک فرد، به يک مرام يا يک غايت نهفته باشد. عشق نيز اگر منظور از آن وصال محبوب باشد کمالي در شخصيت ما به وجود نخواهد آورد و کاملاً شبيه کاري است که براي پول انجام ميدهيم. براي وصول به اين کمال بايد وجود محبوب را چون وجود خود بدانيم و احساسات و نيات او را از آن خود بشماريم.»

برتراند راسل – کتاب: زناشويي و اخلاق

صداي سکوت

ما انسانها داراي دو نوع گفتگو هستيم، گفتگوي بيروني و گفتگوي دروني.

گفتگوي بيروني ما همان حرفهاي روزمره ماست با اطرافيان.

گفتگوي دروني ما نيز عبارتست از حرفهاي پنهان بين ضمير خود آگاه و ضمير نا خود آگاه ما.

هرگاه بتوانيم هر دو گفتگو را به صورت آگاهانه خاموش کنيم، به سکوت مطلق ميرسيم.

آنگاه تنها يک صدا باقي ميماند و آن صداي سکوت است.

سکوت صداي خداست، اگر ايمان و اطمينان قلبي به خدا داشته باشيم.

پس به درون خود رجوع کن، به خلوت آرامشبخش ذهنت. آنجاست که خداوند را خواهي يافت.

در هياهوي مشکلات زندگي، گاهي سکوت کن، شايد خداوند حرفي براي گفتن داشته باشد.

صداي خدا، همان نداي دروني ماست که در سکوت به گوش دل ميرسد و برآمده از ذات خداگونه ماست.

اين صدا هرگز دروغ نميگويد.

اگر آن را به درستي بشناسيم، ما را به سوي هدف متعالي خلقتمان راهنمايي ميکند و طرح الهي زندگيمان را محقق مينمايد.

و اين همان جائيست که ميتوان سعادت واقعي انسان را جستجو نمود.

«همواره چنين بوده و هست که خداوند متعال، در هر برههاي از زمان و در زمانهايي که پيامبري در بين مردم نبوده است، بندگاني داشته و دارد که در سر ضمير آنها با آنها راز ميگويد و از راه عقلهايشان با آنان تکلم ميکند.»

حضرت علي (ع) – خطبه 20 نهجالبلاغه

E-mail یک

امروز صبح که از خواب بیدار شدی، نگاهت می کردم؛ و امیدوار بودم که با من حرف بزنی، حتی برای چند کلمه، نظرم را بپرسی یا برای اتفاق خوبی که دیروز در زندگی ات افتاد، از من تشکر کنی. اما متوجه شدم که خیلی مشغولی، مشغول انتخاب لباسی که می خواستی بپوشی.وقتی داشتی این طرف و آن طرف می دویدی تا حاضر شوی فکر می کردم چند دقیقه ای وقت داری که ایستی و به من بگویی: سلام؛ اما تو خیلی مشغول بودی.
یک بار مجبور شدی منتظر بشوی و برای مدت یک ربع کاری نداشتی جز آنکه روی یک صندلی بنشینی. بعد دیدمت که از جا پریدی. خیال کردم می خواهی با من صحبت کنی؛ اما به طرف تلفن دویدی و در عوض به دوستت تلفن کردی تا از آخرین شایعات باخبر شوی.
تمام روز با صبوری منتظر بودم. با آنهمه کارهای مختلف گمان می کنم که اصلا وقت نداشتی با من حرف بزنی. متوجه شدم قبل از نهار هی دور و برت را نگاه می کنی، شاید چون خجالت می کشیدی که با من حرف بزنی، سرت را به سوی من خم نکردی.
تو به خانه رفتی و به نظر می رسید که هنوز خیلی کارها برای انجام دادن داری. بعد از انجام دادن چند کار، تلویزیون را روشن کردی. نمی دانم تلویزیون را دوست داری یا نه؟ در آن چیزهای زیادی نشان می دهند و تو هر روز مدت زیادی از روزت را جلوی آن می گذرانی؛ در حالی که درباره هیچ چیز فکر نمی کنی و فقط از برنامه هایش لذت می بری...
باز هم صبورانه انتظارت را کشیدم و تو در حالی که تلویزیون را نگاه می کردی، شام خوردی؛ و باز هم با من صحبت نکردی.
موقع خواب...، فکر می کنم خیلی خسته بودی. بعد از آنکه به اعضای خانواده ات شب به خیر گفتی، به رختخواب رفتی و فورا به خواب رفتی. اشکالی ندارد. احتمالا متوجه نشدی که من همیشه در کنارت و برای کمک به تو آماده ام.
من صبورم، بیش از آنچه تو فکرش را می کنی. حتی دلم می خواهد یادت بدهم که تو چطور با دیگران صبور باشی. من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم. منتظر یک سر تکان دادن، دعا، فکر، یا گوشه ای از قلبت که متشکر باشد.
خیلی سخت است که یک مکالمه یک طرفه داشته باشی. خوب، من باز هم منتظرت هستم؛ سراسر پر از عشق تو... به امید آنکه شاید امروز کمی هم به من وقت بدهی. آیا وقت داری که این را برای کس دیگری هم بفرستی؟ اگر نه، عیبی ندارد، می فهمم و هنوز هم دوستت دارم.
روز خوبی داشته باشی...

دوست و دوستدارت: خدا

قضاوت

زن و مرد جواني به محله جديدي اسبا‌ب‌کشي کردند.روز بعد ضمن صرف صبحانه، زن متوجه شد که همسايه‌اش درحال آويزان کردن رخت‌هاي شسته است و گفت: لباس‌ها چندان تميز نيست. انگار نمي‌داند چطور لباس بشويد. احتمالا بايد پودر لباس‌شويي بهتري بخرد.
همسرش نگاهي کرد اما چيزي نگفت.
هربار که زن همسايه لباس‌هاي شسته‌اش را براي خشک شدن آويزان مي‌کرد، زن جوان همان حرف را تکرار مي‌کرد تا اينکه حدود يک ماه بعد، روزي از ديدن لباس‌هاي تميز روي بند رخت تعجب کرد و به همسرش گفت:”ياد گرفته چطور لباس بشويد. مانده‌ام که چه کسي درست لباس شستن را يادش داده..”
مرد پاسخ داد: من امروز صبح زود بيدار شدم و پنجره‌هايمان را تميز کردم!

اینم یه قضاوت دیگه

مهربانی

c7c — Mon, 05 Oct 2009 19:50:18 GMT

به روز شده بودم اما حذفش کردم

دلیلشا نخواهید.

بای

مهربانی

مهربانی را وقتی دیدم که کودکی می خواست آب شور دریا را آبنبات

کوچکش شیرین کند!!!

به سلام ها دل نمی بندم...

از خداحافظی ها غمگین نمی شوم...

دیگر عادت کرده ام به تکرار یکنواخت دوری و دوستی خورشید و ماه!

گفت و گو با خدا

گفتم : خسته ام
گفت:* لا تقنطوا من رحمة الله *
"از رحمت خدا نا امید نشوید ."(زمر/53)

گفتم:انگار مرا فراموش کرده ای ؟
گفت:* فاذ کرونی اذکرکم*
" مرا یاد کنیر تا شما را یاد کنم."(بقرة/152)

گفتم: تا کی باید صبر کرد؟
گفت:*وما یدریک لعل الساعة تکون قریبآ*
"تو چه می دانی ! شاید موعدش نزدیک باشد"(احزاب/63)

گفتم: تو بزرگی ونزدیکیت برای من کوچک خیلی دوره! تا ان موقع چکار کنم؟
گفت:*و اتبع ما یوحی الیک واصبر حتی یحکم الله*
" کارهایی را که به گفتم انجام بده وصبر کن تا خحدا خودش حکم کند.(یونس/109)

گفتم: تو خدایی وصبور ! من بنده ات هستم وظرف صبرم کوچک است...یک اشاره کنی تمامه!
گفت"*عسی ان تحبوا شیئآ وهو شرّ لکم*
"شاید چیزی که تو دوست داری به صلاحت نباشد!."(بقرة/216)

گفتم: انا عبدک الذلیل الضعیف...اصلآچطور دلت میاد؟
گفت:* ان الله باالناس لرئوف الرحیم*
" خدا نسبت به همه ی مردم مهربان است"

گفتم: دلم گرفته
گفت: * بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفرحوا*
" (مردم به چی دلخوش کردن؟) باید به فضل ورحمت خدا شاد باشند)"(یونس/58)

گفتم: اصلآ بی خیال! توکلت علی الله
گفت:* ان الله یحب المتوکلین*
"خدا آنهایی را که توکل می کنند دوست دارد."(آل عمران /159)

گفتم: خییلی چاکریم ! ولی این بار انگار گفتی ک حواست رو خوب جمع کن یادت باشه:
گفت:* و من الناس من یعبد الله علی حرف فان اصابه خیر اطمان به و ران اصابته فتنة انقلب علی وجهه خسر الدنیا و الآخرة*
" بعضی از مردم خدا را فقط به زبان عبادت می کنند. اگر خیری به آنها برسد امن آ رامش پیدا می کنند واگر بلایی سرشان بیاید تا امتحان شوند رو گردان می شوند . به خودشان در دنیا وآخرت ضرر می رسانند."(حج/11)

گفتم:چقدر احساس تنهایی می کنم
گفت:*فانی قریب*
" من که نزدیکم"(بقره/186)

گفتم: تو همیشه نزدیکی من دورم کاش می شد به تو نزدیک شوم
گفت: واذکر ربک فی نفسک تضرعآ وخیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الاصال *
"هر صبح وعصر پروردگارت را پیش خودت با تضرع و خوف و با صدای آهسته یاد کن"(اعراف/؟؟؟)

نا خواسته گفتم: الهی وربی من لی غیرک
گفت:* الیس الله بکاف عبده*
"خدا برای بنده اش کافیست"(زمر/؟؟)

گفتم در برابر این هنه مهربانیت چه کنم؟
گفت:*یا ایها الذین آمنوا اذکرو الله ذکرآ کثیرآ و سبحوه بکرة واصیلآ هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمت الی النور و کان بالمومنین رحیمآ*
"ای مومنین! خدا را زیاد یاد کنید و صبح وشب تسبیحش کنید او کسی است که خودش و فرشته هایش برشما درود می فرستند تا شما را از تایکیها به سوی نور بیرون برند خدا نسبت به مومنین مهربان است."(احزاب/؟-؟)

گفتم:غیر از تو کسی را ندارم
گفت: *نحن اقرب الیه من حبل الورید*
"از رگ گردن به انسان نزدیکترم."(ق/16)

گفتم: ...
گفت: ...

داستانک عاشقانه

پیرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد. در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید عابرانی که رد می شدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند . .
پرستاران ابتدا زخمهای پیرمرد را پانسمان کردند. سپس به او گفتند: "باید ازت عکسبرداری بشه تا مطمئن بشيم جائی از بدنت آسیب ديدگي يا شکستگی نداشته باشه "
پیرمرد غمگین شد، گفت خيلي عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست .
پرستاران از او دلیل عجله اش را پرسیدند :
او گفت : همسرم در خانه سالمندان است. هر روز صبح من به آنجا می روم و صبحانه را با او می خورم. امروز به حد كافي دير شده نمی خواهم تاخير من بيشتر شود !
يكي از پرستاران به او گفت : خودمان به او خبر می دهیم تا منتظرت نماند .
پیرمرد با اندوه ! گفت : خیلی متأسفم. او آلزایمر دارد . چیزی را متوجه نخواهد شد ! او حتی مرا هم نمی شناسد !
پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می روید؟
پیرمرد با صدایی گرفته ، به آرامی گفت: اما من که می دانم او چه کسی است !

مردو زن جوانی سوار بر موتور در دل شب میراندند.آنها عاشقانه

یکدیگر را دوست داشتند.

زن جوان: یواش تر برو ٫ من می ترسم!

مرد جوان:نه٫نه اینجوری خیلی بهتره.

زن جوان:خواهش میکنم٫ من خیلی می ترسم!

مرد جوان:خوب٫اما اول باید بگی که دوستم داری...

زن جوان:دوستت دارم! حالا میشه یواش تر برونی؟

مرد جوان:منو محکم بگیر!

زن جوان:خب٫حالا میشه یواش تر بری؟

مرد جوان:باشه٫ولی به شرطی که کلاه کاسکت منو برداری و رو سر

خودت بزاری.آخه نمیتونم راحت برونم٫اذیتم میکنه!

روز بعد واقعه ای در روزنامه ثبت شده بود.برخورد موتور سیکلت با

ساختمان حادثه آفرید!در این سانحه که به دلیل بریدن ترمز موتور سیکلت

رخ داد٫یکی از دو سرنشین زنده ماند و دیگری در گذشت!مرد جوان از

بریدن ترمز اطلاع یافته بود. پس بدون اینکه زن جوان را مطلع کند٫با

ترفندی کلاه کاسکت را بر سر زن جوان گذاشت و خواست تا برای آخرین

بار ٫"دوستت دارم"را از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند!

دمی می آید و باز دمی می رود!

اما زندگی غیر از این است و ارزش آن در لحظاتی تجلی می یابد که

نفس آدمی را از بین می برد!!!

زندگی

c7c — Thu, 01 Oct 2009 11:50:22 GMT

زندگی

زندگی را باور کن همانگونه که هست.با همه ی دردها و رنجهایش با همه ی شادیها و غمهایش و با همه ی سختی ها و غصه هایش با همه ی دل فریبی هایش و با همه ی شکستها و پیروزی هایش و با همه ی خاطرات تلخ و شیرینش و زندگی را دوست بدار و به سر نوشت ارزش ده.

در تمام مراحل زندگی امیدوار باشو هر روز را با امید و ایمان به خداوند و فردایی بهتر به شب برسان اینگونه باش تا زندگی برایت سهل تر و زیباتر شود. یقین داشته باش که از دید خداوند پنهان نخواهی ماند.

زندگی با همه‌ی وسعت خویش

محفل ساکت غم خوردن نیست

حاصلش تن به جزا دادن و افسوردن نیست

زندگی خوردن و خوابیدن نیست

زندگی جنبش جاری شدن است

از تماشاگاهه آغاز حیات تا به جای که خدا میداند