explorer blog

دنيا محل انعكاس است.

اگر خشم ابراز كنيم خشم به ما بر مي گردد.

اگر عشق بدهيم عشق به ما برمي گردد.

عشق نبايد خواسته اي داشته باشد زيرا بال هايش را از دست مي دهد

و نمي تواند پرواز كند. در زمين ريشه مي كند و زميني مي شود آنگاه

به شهوت بدل مي شود و فلاكت و رنج عظيمي به بار مي آورد.

عشق نبايد مشروط باشد. نبايد از عشق هيچ انتظاري داشت. عشق

را بايد فقط بخاطر خودش پذيرفت نه بخاطر پـــــاداش يا نتيجه. اگر

انگيزه اي در عشق باشد نمي تواند آسماني شود. انگيزه عشق را

محدود به خود مي كند و فضاي آن را در اختيار مي گيرد. عشـــق

عاري از انگيزه حد و مرزي ندارد متعالي و پاك است، پربار است.

عطر قلــــــــب است. اگر ميلي به نتيجه نباشد بدان معنا نيست كه

نتيجه اي وجود نخواهد داشت بلكه نتيجه اي هزار لا پديدار خواهد

شد. زيراهرچه به دنيــا بدهيم به ما باز مي گردد.دنيا محل انعكـاس

است.

 اگر خشم ابراز كنيم خشم به ما بر ميگردد.

اگر عشق بدهيم عشق به ما بر مي گردد و اين پديده اي طبيعي است.

لازم نيست درباره آن فكر كنيد. فقط مي توان اعتماد كرد به خودي خود

اتفاق مي افتد . اين همان قانون كارماست،هر چه بكــــــــاريد همان را

برداشت مي كنيد.

هرچه بدهيد همان را دريافت مي كنيد. نيازي نيست فكر كنيد چرا كه

عمل و عكس العمل در اينجا خودكار است. نفـــــرت بورزيد آنگاه از

شما متنفر خواهند شد.عشق بورزيد وبه شما عشق خواهند ورزيد.

می توان رشته ی این چنگ گسست

می توان کاسه آن تار شکست

می توان فرمان داد:

(های!

ای طبل گران

زین پس خاموش بمان!)

به چکاوک اما

نتوان گفت : مخوان