explorer blog

 

 سلام. سلام بر تمام کسایی که در نبود من سوختن و ساختن ، گریه کردن،دعا خوندن، نظری دادن،شمع روشن کردن و خاک عالم بر سرشون کردن. سلامٍ من فقط به این افراد بود . ( پس با تو نبودم )

   و یه سلام دیگه به همه  اون میمونایی که نبود من هیچ فرقی به حالشون نداشت (با توام ای بی .... ، استغفرالله!!)

   حالا به غیر از همه ی این  سلام  و احوالپرسی ها (آخ یادم رفته بود، شما خوبین؟) و ابراز محبت ها و حالگیری ها و کدورت ها و...،من باز اومدم  .... 

اومدم تا بهتون حال بدم

اومدم تا شما کم از اون کارایی که گفتم بکنین

اومدم تا صفا کنین

اومدم تا زمین سبز و مراکز تفریحی و مدرسه های شهرمون بیشتر شن

                      ( برداشته شده از شعارهای کاندیدای محترم شهرمون)

البته زیادم بی ربط نیس هااااااااا

کلی حرف دارم براتون که نمی دونم چه طوری بگمشون. فقط موضوع کلی رو می گم:

   ۱. امتحانای ترم که حسابی بدبختم کردن. موضوع اصلا خرخونی نبودها( یا  یا ) چون این سه تا کارهای ....و باران و .... هستن. البته آخریه خیلی به من شبیهه تنها تفاوتش اینه که من از قبل می دونم خرخونی هیچ فایده ای نداره برای همینم اصلا زحمتشو نمی کشم.

داشتم از بدبختی حرف می زدم. آره اونقده بدبخت شدم (توسط نمره هام) که کم مونده بود به عمل کثیف خودکشی دست بزنم     

۲. دوری از شما  که پاک منو ریخت به هم. ( می دونم که برای شما هم تحملش سخت بوده)

ماجرای نبود اینترنت و کلا ....بعدا بهتون می گم چون قضیه اش مفصله و تا من اونو بنویسم یا شما اونو بخونین هردومون    می شیم.

 

بزار خیال کنم............................

بزار خيال كنم هنوز ترانه هامو ميشنوي 

هنوز هوامو داريو هنوز صدامو ميشنوي 

بذار خيال كنم هنوز يه لحظه از نيازتم 

اگر تمومه قصه مون  هنوز ترانه سازتم 

روزا به فكر ديدنت شبا پر از خواب مني 

بذار خيال كنم تو دلتنگيات 

غروب كه ميشه ياد من مي افتي 

تويي كه قصه ي صلوع عشقو گفتي و دوست دارمو نگفتي

بذار خيال كنم منم اوني كه دلتنگي براش 

اوني كه وقتي تنهايي پر ميشي از خاطره هاش 

اون كه هنوز دوسش داري  اون كه هنوز هم نفسه 

بذار خيال كنم منم اوني كه بودنش بسه 

دوباره فال حافظ و دوباره توي فالمي 

بذار خيال كنم بذار اگرچه بي خيالمي

با هر شکلی میشه گفت دوست دارم 

 اما اینکه بتونی این دوست داشتنو تو دلت نگه داری مهمه

آمدم تا کلامی را بر زبان آورم و هم اینک خواهمش گفت.اما اگر مرگ بازم دارد.از لبان "فردا"گفته خواهد شد چه."فردا"هیچ رازی را در کتاب "ابدیت"باقی نمی گذارد.

آمدم تادرشکوه "عشق"ودرروشنای"زیبایی"که جلوه های خداوندند زندگی کنم.من اینجایم زنده واز قلمرو زندگی تبعید نتوانم شدزیرا که به واسطه کلام زنده خویش در مرگ خواهم زیست.

من به اینجا آمدم تا برای همه و با همه باشم وآنچه امروز در تنهایی خود می کنم "فردا"از سوی بیشماران طنین خواهد افکند.آنچه را اکنون با یک قلب می گویم"فردا"هزاران قلب خواهد گفت.

                                             خلیل جبران

دوری

میروم ز دیده ها نهان شوم

میروم که گریه در نهان کنم

یامراجدائی تو می کشد

یا تورا دوباره مهربان کنم

درون كاغذ هاي پاره شده ي شعرهايم تو را مي جويم ولي اي كاش زود تر ميدانستم براي هر تصميمي بايد خوب انديشيد و هر جدايي را با يد با تنهاي جواب داد و سهم من از آن فقط قلبي است كه با خاطرات او ميتپد هنوز هم مي توانم صدايت را احساس كنم ولي اكنون هم چون ديوانگان بر ساحل رويا هايم قدم ميزنم يادمه يه روزي دو تا قلب كشيدم يكي براي تو و ديگر خودم هنوز هم يادگارمون روي درخت مونده كاش درختي بودم تا هر كس با گذاشتن خاطرتش بر روي ساقه هي تنم ديگر نگران زمانهاي از دست رفته عمرش نباشد و تازه فهميدم روز گار خواهد گذشت چه با تو و بي من و نسيم هنوزدر دم صبح كوچ ميكنم و بوي يار را به مشامم ميرساند .

تسبیح

تسبیح من اشکهای من است

دانه دانه

شفاف

...و پاک

که با آن هر لحظه تو را یاد می کنم

اما تسبیح من گسسته است و دانه هایش 

مدام پراکنده می شوند.

    سیب زندگی را به شغال بطالت ندهیم .                  

آه

آه ای سوره عشق

من تورا از طور سینا اورده ام

وقتی آدمها گوساله سامری را بخداوند ...

ترجیح داده بودند

ای سوره عشق

من تورا می خوانم وقتی واژه ها سکته می کنند

ای سوره عشق...

من در آیه آیه ات تعمق خواهم کرد

من تمام آیاتت را مومن خواهم شد...

یاد بگیریم که ببخشیم

خودمان را

دوستمان را

دشمنمان را

ثروتمان را

آبروی مان را

هستی مان را

داراترین مردم بخشنده ترین آنهاست.

در انتهای افق

نشانه هایی دیده می شود

از سوارانی که می آیند

سوارانی که قلب شکسته من

در کوله بار آنان قراردارد...

خدایا این سواران را زودتر به مقصد برسان.

داشتم درس مي خوندم كه برق رفت يه شمع روشن كردم تا زير نور شمع درس بخونم (شنيدين كه ميگن فلاني دود چراغ خورده است چقدرخودمو بزرگ كردم )

همين طوركه به كتابم نگاه مي كردم هر ازگاهي هم نيم نگاهي به شمع مي انداختم ...مي سوخت ...

نمي دونم چرا اما منتظر ريختن اشكاش بودم...نريخت ...

5دقيقه گذشت.... اشك نريخت

10دقيقه گذشت.... اشك نريخت

15دقيقه...

20دقيقه...

25دقيقه... تموم سوخت اما حتي يك قطره اشك هم نريخت...

شنيدين كه ميگن :محبت از درخت آموز كه سايه از سر هيزم شكن هم بر نمي دارد .

حالامنم يه جمله( به خودم )ميگم : صبر و تحمل رو از شمع ياد بگير ،با اينكه مي بينه داره مي سوزه اما اشك نمي ريزه.........

بعد از25دقيقه برق اومد و من يه قطره اشك هم نريختم (عجب شمع سمج و پر طاقتي بود....................*)

هنگامي كه حیوانی را ذبح می‌کنی ، در دل خود به قربانی بگو :

  نيرویي که فرمان کشتن تو را به من داد ، نیرویی‌ست که به زودی مرا از پای در خواهد آورد 
  و هنگامی که لحظه موعود من فرا رسد ، من نیز همانند تو خواهم سوخت زیرا قانونی 
  كه تو را در مقابل من تسلیم کرده است به زودی مرا به دستی قوی‌تر خواهد سپرد. 

   خون تو و خون من 
     عصاره ای است که از روز ازل برای رویاندن درخت آسمانی
                                        (در آن سوی طبیعت) آماده شده است. 

 

سه‌شنبه برف مي‌بارد
برف پاك‌کن‌ها
دست تکان مي‌دهند

      برف پاك‌کن‌ها از روی تو
         برف سه‌شنبه را مي‌روبند

من دست تکان مي‌دهم
      نقش تو را پاک مي‌کنم
                        
                               خداحافظ ...

بر جاده‌ي خالی برف مي‌بارد و
برف پاك‌کنی دیوانه‌وار
به اين‌سو و آن‌سوی جدار گلو مي‌کوبد

                    در گلویم بر نام تو برف مي‌بارد  ...

 

 

ما دروغ‌گو هستیم چرا که

حقیقتِ دیروز به دروغ فردا بدل می‌شود

حال آن‌که نگاشته‌ها ثابت‌اند

و ما با نگاشته‌ای از حقیقت زندگی می‌کنیم.

عشقی که به دوستم دارم این سال

با عشق سال پیش فرق می‌کند

اگر چنین نباشد، دروغی بیش نخواهد بود.

ولی تکرار می‌کنیم : عشق! عشق! عشق!

گویی سکه‌ای بوده با بهای ثابت

نه چونان گلی که می‌میرد و باز غنچه ای دیگر می‌دهد.

 

 

       پي نوشت : وقتي تو در كنارم باشي ديگر مرا مجال چاي خوردن نيست ...