explorer blog

دقت كن عزيز چهار نفر بودند به نامهاي همه كس، يك كس، هر كس و هيچ كس. يك كار مهم وجود داشت كه بايد انجام مي شد. همه كس مي دانست كه يك كسي آن را انجام خواهد داد، هر كسي مي توانست آن را انجام دهد، اما هيچ كس آن را انجام نداد. يك كسي از اين موضوع عصباني شد، به خاطر اين كه اين وظيفه همه كس بود. همه كس فكر مي كرد، يك كسي آن كار را انجام مي دهد، اما هيچ كس نفهميد، كه هر كسي آن را انجام نخواهد داد . سرانجام كاري را كه همه كس مي توانست انجام دهد، هيچ كس انجام نداد و هر كس، يك كس را مقصر مي دانست

هيچ وقت اولين شانس رو از دست نده........ مرد جواني در آرزوي ازدواج با دختر ِ زيباروي كشاورزي بود. به نزد كشاورز رفت تا از او اجازه بگيره. كشاورز براندازش كرد و گفت: پسر جان، برو در آن قطعه زمين بايست. من سه گاو نر رو يك به يك آزاد ميكنم، اگر تونستي دم هر كدوم از اين سه گاو رو بگيري، ميتوني با دخترم ازدواج كني. مرد جوان در مرتع، به انتظار اولين گاو ايستاد. در طويله باز شد و بزرگترين و خشمگين‌ترين گاوي كه تو عمرش ديده بود به بيرون دويد. فكر كرد يكي از گاوهاي بعدي، گزينه ي بهتري خواهد بود، پس به كناري دويد و گذاشت گاو از مرتع بگذره و از در پشتي خارج بشه. دوباره در طويله باز شد. باورنكردني بود! در تمام عمرش چيزي به اين بزرگي و درندگي نديده بود. با سُم به زمين ميكوبيد، خرخر ميكرد و وقتي او رو ديد، آب دهانش جاري شد. گاو بعدي هر چيزي هم كه باشه، بايد از اين بهتر باشه. به سمتِ حصارها دويد و گذاشت گاو از مرتع عبور كنه و از در پشتي خارج بشه. براي بار سوم در طويله بار شد. لبخند بر لبان مرد جوان ظاهر شد. اين ضعيف ترين، كوچك ترين و لاغرترين گاوي بود كه تو عمرش ديده بود. اين گاو، براي مرد جوان بود! در حالي كه گاو نزديك ميشد، در جاي مناسب قرار گرفت و درست به موقع بر روي گاو پريد. دستش رو دراز كرد... اما گاو دم نداشت!.. زندگي پر از فرصت هاي دست يافتنيه. بهره گيري از بعضي هاش ساده ست، بعضي هاش مشكل. اما زماني كه بهشون اجازه ميديم رد بشن و بگذرن (معمولاً در اميد فرصت هاي بهتر در آينده)، اين موقعيت ها شايد ديگه موجود نباشن. براي همين، هميشه اولين شانس رو بچسب

درويشي كه به تصادف در جهنم افتاد ! درويشي قصه زير را تعريف مي كرد: يكي بود يكي نبود مردي بود كه زندگي اش را با عشق و محبت پشت سر گذاشته بود. وقتي مُرد همه مي گفتند به بهشت رفته است آدم مهرباني مثـل او حتما ً به بهشت مي رود. در آن زمان بهشت هنوز به مرحله ي كيفيت فراگير نرسيده بود و استـقبال از او با تشريفات مناسب انجام نشد. فرشته نگهباني كه بايد او را راه مي داد نگاه سريعي به فهرست نام ها انداخت و وقتي نام او را نيافت او را به جهنم فرستاد. در جهنم هيچ كس از آدم دعوت نامه يا كارت شناسايي نمي خواهد هر كس به آنجا برسد مي تواند وارد شود. مَرد وارد شد و آنجا ماند . . . چند روز بعد شيطان با خشم به دروازه بهشت رفت و يقه فرشته نگهبان را گرفت و گفت: « اين كار شما تروريسم خالص است! » نگهبان كه نمي دانست ماجرا از چه قرار است پرسيد: چه شده ؟ شيطان كه از خشم قرمز شده بود گفت: « آن مَرد را به جهنم فرستاده ايد و آمده وكار و زندگي ما را به هم زده.از وقتي كه رسيده نشسته و به حرف هاي ديگران گوش مي دهد و به درد و دلشان مي رسد.حالا همه دارند در جهنم با هم گفت و گو مي كنند يكديگر را در آغوش مي كشند و مي بوسند. جهنم جاي اين كارها نيست! لطفا ً اين مَرد را پس بگيريد!! » وقتي قصه به پايان رسيد درويش گفت: « با چنان عشقي زندگي كن كه حتي اگر بنا به تصادف در جهنم افتادي خود شيطان تو را به بهشت بازگرداند! »

مهربونم دوست دارم

فرشته و تار عنكبوت مردي در جهنم بود كه فرشته اي براي كمك به او آمدو گفت من تو را نجات مي دهم براي اينكه تو روزي كاري نيك انجام داده اي فكر كن ببين آن را به خاطر مي آوري يا نه؟ او فكر كرد و به يادش آمد كه روزي در راهي كه ميرفت عنكبوتي را ديداما براي آنكه او را له نكند راهش را كج كردو از سمت ديگري عبور كرد. فرشته لبخند زد و بعد ناگهان تار عنكبوتي پايين آمد و فرشته گفت تار عنكبوت را بگير و بالا بروتا به بهشت بروي.مرد تار عنكبوت را گرفت در همين هنگام جهنميان ديگر هم كه فرصتي براي نجات خود يافتند به سمت تار عنكبوت دست دراز كردند تا بالا بروند اما مرد دست آنها را پس زد تا مبادا تار عنكبوت پاره شود و خود بيفتد.كه ناگهان تار عنكبوت پاره شد و مرد دوباره به سمت جهنم پرت شد فرشته با ناراحتي گفت تو تنها راه نجاتي را كه داشتي با فكر كردن به خود و فراموش كردن ديگران از دست دادي.ديگر راه نجاتي براي تو نيست و بعد فرشته ناپديد شد. 

 همه امور بدان گونه كه مي نمايند نيستند دو فرشته مسافر، براي گذراندن شب، در خانه يك خانواده ثروتمند فرود آمدند. اين خانواده رفتار نامناسبي داشتند و دو فرشته را به مهمانخانه مجللشان راه ندادند، بلكه زيرزمين سرد خانه را در اختيار آنها گذاشتند. فرشته پير در ديوار زير زمين شكافي ديد و آن را تعمير كرد. وقتي كه فرشته جوان از او پرسيد چرا چنين كاري كرده، او پاسخ داد:" همه امور بدان گونه كه مي نمايند نيستند." شب بعد، اين دو فرشته به منزل يك خانواده فقير ولي بسيار مهمان نواز رفتند. بعد از خوردن غذايي مختصر، زن و مرد فقير، رختخواب خود را در اختيار دو فرشته گذاشتند. صبح روز بعد، فرشتگان، زن و مرد فقير را گريان ديدند. گاو آنها كه شيرش تنها وسيله گذران زندگيشان بود، در مزرعه مرده بود. فرشته جوان عصباني شد و از فرشته پير پرسيد:" چرا گذاشتي چنين اتفاقي بيفتد؟ خانواده قبلي همه چيز داشتند و با اين حال تو كمكشان كردي، اما اين خانواده دارايي اندكي دارند و تو گذاشتي كه گاوشان هم بميرد." فرشته پير پاسخ داد:"وقتي در زير زمين آن خانواده ثروتمند بوديم، ديدم كه در شكاف ديوار كيسه اي طلا وجود دارد. از آنجا كه آنان بسيار حريص و بد دل بودند، شكاف را بستم و طلاها را از ديدشان مخفي كردم. ديشب وقتي در رختخواب زن و مرد فقير خوابيده بوديم، فرشته مرگ براي گرفتن جان زن فقير آمد و من به جايش آن گاو را به او دادم. همه امور بدان گونه كه مي نمايند نيستند و ما گاهي اوقات، خيلي دير به اين نكته پي مي بريم

زشتي و زيبايي ناداني كه صورت زيبايي داشت به "افلاطون" دانشمند گفت: اي افلاطون، تو مرد زشتي هستي. افلاطون گفت: عيبي كه بود گفتي و آن را به همه نشان دادي؛ اما آنچه دارم همه هنر است و تو نمي‌تواني آن را ببيني. هنر تو تنها همين حرفي بود كه گفتي و بقيه وجود تو سراسر عيب است و زشتي. بدان كه قبل از گفتن تو، خود را در آيينه ديده بودم و به زشتي صورت خود پي برده بودم. بعد از آن، سعي كردم كه وجودم را پر از خوبي و دانش كنم تا دو زشتي در يك جا جمع نشود. تو مردي زيبارويي، اما سعي كن كه با رفتار و كارهاي زشت خود اين زيبايي را به زشتي تبديل نكني. 

 پيرمردي تنها در مينه سوتا زندگي مي كرد . او مي خواست مزرعه سيب زميني اش راشخم بزند اما اين كار خيلي سختي بود . تنها پسرش كه مي توانست به او كمك كند در زندان بود . پيرمرد نامه اي براي پسرش نوشت و وضعيت را براي او توضيح داد : پسرعزيزم من حال خوشي ندارم چون امسال نخواهم توانست سيب زميني بكارم . من نمي خواهم اين مزرعه را از دست بدهم، چون مادرت هميشه زمان كاشت محصول را دوست داشت. من براي كار مزرعه خيلي پير شده ام. اگر تو اينجا بودي تمام مشكلات من حل مي شد. من مي دانم كه اگر تو اينجا بودي مزرعه را براي من شخم مي زدي . دوستدار تو پدر پيرمرد اين تلگراف را دريافت كرد : پدر, به خاطر خدا مزرعه را شخم نزن , من آنجا اسلحه پنهان كرده ام . 4 صبح فردا 12 نفر از مأموران FBI و افسران پليس محلي ديده شدند , و تمام مزرعه را شخم زدند بدون اينكه اسلحه اي پيدا كنند . پيرمرد بهت زده نامه ديگري به پسرش نوشت و به او گفت كه چه اتفاقي افتاده و مي خواهد چه كند ؟ پسرش پاسخ داد : پدر برو و سيب زميني هايت را بكار، اين بهترين كاري بود كه از اينجا مي توانستم برايت انجام بدهم . نتيجه اخلاقي : هيچ مانعي در دنيا وجود ندارد . اگر شما از اعماق قلبتان تصميم به انجام كاري بگيريد مي توانيد آن را انجام بدهيد . مانع ذهن است . نه اينكه شما يا يك فرد كجا هستيد .

کردم سفر از کوی تو ، شاید روی از یاد

فریاد که جز یاد تو هم همسفری نیست

گفتم از دل برود چون ز مقابل برود

 غافل از اینکه چو رفت از پی او دل برود

مردم ز حسرت به پیغامی، دلم را شاد کن

  ای که گفتی فراموشت نسازم، یاد کن

منم و دلی که دانم به دو دست دارم او را 

 اگرش نگاه داری به تو می سپارم او را

دلم را در غمت کردم ز هر ویرانه ویران تر

  چو دیدم دوست می دارد دلت دلهای ویران تر

خیال انگیز و جان پرور چو بوی گل سراپایی

 نداری غیر از این عیبی که می دانی که زیبایی

دلی که پیش تو ره یافت باز پس نرود

 هوا گرفته عشق از پی هوس نرود

پرده بردار ز رخ، چهره بگشا، ناز بس است

عاشق سوخته را دیدن رویت هوس است

مباش در پی آزار و هر چه خواهی کن

 که در شریعت ما غیر از این گناهی نیست

خوشا عشق و خوشا ناکامی عشق

 خوشا رسوایی و بد نامی عشق

در این فکرم که خواهی ماند با من مهربان یا نه؟

      به من کم می کنی لطفی که داری این زمان یانه؟      

آن لحظه که دیده بر رخت وا کردم

 دل دادم و شعر عشق انشاء کردم

خوش تر از ایام عشق دوران نیست

 بامداد عاشقان را شام نیست  

به پیش شمع اگر پروانه سوزد نیست دشوارش

 چه باک از سوختن آن را که بر بالین بود یارش 

  عشق بازی را چه خوش فرهاد مسکین کرد و رفت

جان شیرین را فدای جان شیرین کرد و رفت

پروازميكنم به اوج ها هفت اسمان رابايدطي كنم وهفت شهرعشق رابپيمايم راستي ازسيمرغ خبرداري ميخواهم اورابيابم وبه اوبگويم من يافته ام اورا يافته ام خدارا يافته ام عشق را ميخواهم بگويم خداي من درفرازآسمان هست درتمام دنياهست ودردل من بيش ازهمه ميخواهم به مرغان عشق بگويم اورايافته ام درقلبم دروجودم ميخواهم بگويم خداي اسمانها-خداي عشق -خداي من درقلب من است درروح من است اورادوست دارم ومي پرستمش

 سعي كن مثل خورشيد باشي. ببين خورشيد به همه نور و گرما ميده بدون هيچ توقعي ...ديگه نمياد بگه آي آدما كي هستيد و چيكار ميكنيد خوبيد يا بديد

 **********baran72eshgh*********
***********باران 72 عشق**********باران 72 عشق***********باران 72 عشق************
***********baran72eshgh***********baran72eshgh**********baran72eshgh************
                        **********باران 72 عشق*********

 
دلمان خوش است كه مي نويسيم و ديگران مي خوانند و عده اي مي گويند , آه چه زيبا
و بعضي اشك مي ريزند و بعضي مي خندند
دلمان خوش است به لذت هاي كوتاه
به دروغ هايي كه از راست بودن قشنگ ترند
به اينكه كسي برايمان دل بسوزاند يا كسي عاشقمان شود
با شاخه گلي دل مي بنديم و با جمله اي دل مي كنيم
دلمان خوش است به شب هاي دو نفري و نفس هاي نزديك
دلمان خوش مي شود به برآوردن خواهشي و چشيدن لذتي
و وقتي چيزي مطابق ميل ما نبود
چقدر راحت لگد مي زنيم و چه ساده مي شكنيم همه چيز را
 .......

 

 

 باران را خيلي دوست دارم.خيلي بيشتر از آنچه تصورش را بكنيد.همينقدر بگويم كه وقتي باران ميبارد امكان ندارد مرا زير سقف يا هر سايه بان ديگر ببينيد.باران كه مي آيد عاشق مي شوم عاشقتر از هميشه و شروع مي كنم به كوچه گردي.كوچه هاي غربت اگر چه عاشقانه نيست اما ترانه هاي من از آنجا به معراج عشق مي روند. خيلي وقت است كه باران نيامده خيلي وقت است كه از فرق سر تا عمق كفشهايم خيس نشده خيلي وقت است كه ترانه هاي باراني نگفته ام. خيلي وقت است كه تو را نديده ام پاييز ديگر خواهد رسيد و باز باران خواهد باريد تو هم كه ميايي پس ديگر هيچ چيزي براي گريه كردن كم نخواهد بود. منتظرت مي مانم تا تو بيايي و من زير باران-خيس خيس- به تو بگويم:( دوستت دارم)

  

 عزيزترين بود برايم و مهربانترين در دنيا عاشقش بودم چشمهايم را به او در قبال عشقش يادگاري دادم اما... من ديگر كور شده بودم .............. 

زيباي يك انسا نآن چيزي كه دل را جذب مي كند خيلي فيزيك صورت نيست بلكه چهره انسان آينه تمام نماي دل انسان است ،روان انسان .
يعني آنجا كه دلي مظطرب است رواني آشفته است اين تصوير روي
اين چهرههر چقدر هم كه اين تصوير زيبا باشد ،آنچنان از او چهره كريه ميسازد كه تو حتي 2 دقيقه هم نمي تواني به آن نگاه كني و صحبت كني .
اما آنجا كه دلي آرام است دلي عاشق است شخصيتي زيبا است
باورهايي قشنگ است روح و رواني دلپذير است تصوير چنين فضاي روي سيماي قشنگ تو از تو آنچنان چهره اي زيبا مي سازد كه همه مي گويند واي چقدر تو زيبايي و همه دوست دارند به چهره زيباي تو نگاه كنند و مدتها و لحظات متمادي به چهره قشنگ و زيباي تو خيره شوند وخدا را در سيماي قشنگ تو ببينند .
و يكي از ويژگي هاي صورت زيبا است نه به عنوان فيزيك صورت بلكه به عنوان آن لبخند آن مهر ،وعشقي كه از چهره منور او متصاعد مي شود ،ادمها نمي دانند چرا ولي دوستت دارند زيرا درون و دل و قلب تو زيبا وپاك شده است .
و انديشه ات رها شده است.

زيبايي بر دلي كه آرزومند آن است ، تاثير بيشتري مي نهد تا بر چشمي كه خواهان ديدن آن است

از حريم خويشتن جا شدم مرا ببين
از هجوم عشق تو كجا شدم مرا ببين
اي هماره عقل را نشان جنون شدم كنون
شهپر اميد را هوا شدم مرا ببين
گر چه مردو رفت قلب بيقرارو سركشم
قصه هاي عاشقانه را بقا شدم مرا ببين
نور عشق من اگر چه زود در افول شد
چشمهاي عشق را صفا شدم مرا ببين
ادعاي جانسپاريت به گوش اسمان رسيد
در ميان دستهاي تو فنا شدم مرا ببين
انتهاي عشقهاي روزگار ما جفاست
من در انتهاي كار هم وفا شدم مرا ببين

نبود در تار و پودش     نبودش      ديدي گفت عاشقه عاشق

  امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و  گنجشك  كلاغاي

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توي  دنياي خاموشي  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي  ،  شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستي  توي  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

پسربه دخترگفت: دوستم داري؟! اشک ازچشماي دخترجاري شد، مي خواست بره که پسردستشوگرفت واشکاشوپاک کردوگفت: اگه دوستم نداري اشکال نداره مهم اينه که من دوستت دارم وطاقت ديدن اشکاتوندارم... دخترسرشوپايين انداخت و گفت : ميدوني چيه؟ من دوستت ندارم. من ... من بدجوري عاشقت شدم. پسردستاي دخترو رها کردوباقيافه اي غمگين ازدخترجداشد.دخترفريادزد: مگه دوستم نداري ؟؟! پس چراداري ميري؟ پسرجواب داد: چون دوستت دارم مي خوام تنهات بذارم

هر وقت خواستي بدوني کسي دوستت داره تو چشماش زول بزن تا عشق رو تو چشماش ببيني اگه نگات کرد عاشقته . اگه خجالت کشيد بدون برات ميميره . اگه سرشو انداخت پايين و يه لحظه رفت تو فکر بدون بدونه تو ميميره و اگر هم خنديد بدون اصلا دوست نداره

We need friends for many reasons,
all throughout the four seasons.

به پاس آشتي باتو اينك
من خدايا عهد مي بندم
از اين پس بي شكايت دوست خواهم داشت
بي توقع مهر مي ورزم
خدايا سينه ام را رحمت پاك گشايش مرحمت فرما
به لب هايم تبسم را
به چشمم نور پاكت را
به قلبم مهرورزي را
خداوندا بلنداي دعايت را عطايم كن
تو معشوق همه عالم
از اين پس عاشقي را پيشه ام فرما
خدايا راستش من آدميزادم
گاه گاهي گر گناهي مي كنم
طغيان مپندارش
كريما من گناهي بنده اي دارم
و تو بخشايشي جنس خدا
آيا اميد بخشم بي جاست؟
خودت گفتي بخوان
مي خوانمت اينك مرا درياب
به چشماني كه مي جويد تو را نوري عنايت كن
و خالي دو دست كوچكم را.

 

هديه اي اينك عطا فرما
خودت گفتي كسي را دست خالي برنگردانيد
كنون اي اولين و آخرينم
بارالها راست مي گويم
دگر من با خدايم آشتي هستم
ببخشا آن گناهاني كه دور از چشم مردم
در حضورت مرتكب گشتم
گناهاني كه نعمت هاي پاكت را مبدل كرد
خداوندا ببخشا آن گناهاني كه باعث شد دعايم بي اثر گردد
گناهاني كه اميد مرا از تو پريشان كرد
خدايا پيش آناني كه مي گويند من را تو نمي بخشي
تو رسوايم مكن
من گفته ام من مهربان پروردگار قادري دارم
كه مي بخشد مرا
آيا به جز اين است؟
خدايا بين من با آنكه نامت را نمي خواند
فرقي نيست؟
اگر من را به عدلت در ميان آتش اندازي
ميان آتشت باز مي گويم
هلا اي مردمان
من مهربان پروردگار قادري دارم
چه پيوندي ميان آتش و قلبي كه مهر تو در آن پيداست؟
و گيرم صبر بر آتش
وليكن صبر بر دوري تو هرگز
خدايا خوب مي دانم مرا تنها نمي خواهي
خدايا راست مي گويي
غريب اين زمين خاكيت
جز تو كه را دارد؟
مرا مهمان دنياي خودت كردي
كريما تو پذيرايي از مهمان خود را خوب مي داني
تو صاحبخانه خوبم
تو ظرف خالي مهمان خود را دوست مي داري؟
خداوندا مرا جز تو خدايي نيست

و مي خواهم كه من آن گونه اي باشم كه مي خواهد
بيا اي مهربان همراه خوب مهر آيينم
بخوان با من
بخوان زيرا اگر باهم بخوانيمش
جواب هردومان را زود خواهد داد
خداوندا تو را من دوست مي دارم
و مي دانم تو نور آسمانها و زمين
هر لحظه با من از خودم نزديك تر هستي
تو گرماي محبت را عنايت كن
زميني بنده ام اما يقيني آسماني را عطايم كن
خدايا مزه زيباي بخشش را به كام قلب ما بنشان
تو لبخند رضايت را عطامان كن
خدايا قلب ما را
منزل پاك خودت را از حسادت ها رهايي ده
خدايا قدرتم ده تا ببخشم آن كه من را سخت آزرده ست
خدايا من چه مي گويم
چنانم كن كه مي خواهي
مرا آن كن كه مي داني...!!

دعا و  نیایش ، قبل از  آنکه ابزار زندگی باشند ، ابراز بندگی اند و بیش از آنکه خواهش تن  را ادا کنند،حاجت دل را روا میکنند،و برتر از آنکه سفره ی نان را فراخی بخشند، گوهر جان را فربهی میدهند.

دعا فقط صحنه ی خواندن خدا نیست ، که عرصه ی شناختن او نیز هست؛ مونولوگ نیست، دیالوگ هم هست؛ سخن گفتنی دو سویه است و دراین مکالمه و مخاطبه است که هم انس حاصل می شود هم شناخت؛ هم پالایش روح میشود، هم تقویت ایمان؛ هم دل خرسند میگردد، هم خرد. و چنین است که آدمی به تمامیت خویش در محضر تمامیت طلب ربوبی حاضر می شود و نه دستار ، که سر را هم می بازد، و نه به اضطرار عاقلانه، که به اختیار عاشقانه میشکند.

در دعا هم از  نیاز عاشق سخن می رود، هم از ناز معشوق؛ هم از احتیاج این، هم از اشتیاق او؛ هم از انس، هم از خوف؛ هم از محبت، هم از معرفت؛هم از توبه و انابت، هم از کرم و احابت؛هم از حاجات  معیشتی و زمینی، هم ازمطلوبات آرمانی و آسمانی ؛ هم از تسلیم، هم از تعلیم. و چیست جز دعا که این همه نعمت  و  برکات از دامان و آستین آن  سخاوتمندانه  فرو ریزد و آن همه  خدمات  و حسنات که کریمانه از دست او برخیزد ؟

وفا يعني صداقت پيشه کردن چو نيلوفر به باغي ريشه کردن وفا يعني اميد و زندگاني پي عشقي صبوري پيشه کردن وفا يعني به دل بي کينه بودن درون چشم مستي خانه کردن وفا يعني گل بي تاب ميخک درون هر خزاني غنچه کردن وفا يعني ز کوچ شاپرک ها چو مجنون بهر ليلي گريه کردن

عشق اقيانوس وسيعي است که دو ساحل رابه يکديگر پيوند مي دهد

love is like the air we breathe it may not always be seen, but it is always felt and used and we will die without it

 

كمال عشق را پروانه دارد كه از سوختن پروا ندارد. &&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

 ميخوام يه داستان برات بگم يه داستان خيلي قشنگ دوست دارم با دقت بخونيش اين ميتونه يه داستاني باشه كه خيلي خرف برا گفتن داره خيلي درس داره ميتوني خيلي چيزها ازش ياد بگيري پس با دقت بخونش اگه دوست داشتي نظرت را هم برام ميل كن ميخوام بدونم باران داستان ما درباره‌ي كوهنوردي است كه مي‌خواست به بلندترين قله صعود كند . او پس از سال‌هاي سال تمرين و آمادگي ، هنگامي كه قصد داشت سفر خود را آغاز كند شكوه و عظمت پيروزي را پيش روي خود آورد و تصميم گرفت صعود را به تنهايي انجام دهد او سفرش را زماني آغاز كرد كه هوا رفته رفته رو به تاريكي مي‌رفت ولي قهرمان ما به جاي آنكه چادر بزند و شب را زير چادر به شب برساند ، به صعودش ادامه داد تا اين كه هوا كاملاٌ تاريك شد . به جز تاريكي هيچ چيز ديده نمي‌شد . سياهي شب همه جا را پوشانده بود و مرد نمي‌توانست چيزي ببيند حتي ماه و ستاره‌ها پشت انبوهي از ابر پنهان شده بودند . كوهنورد همان‌طور كه داشت بالا مي‌رفت ، در حالي كه چيزي به فتح قله نمانده بود ، پايش ليز خورد و با سرعت هر چه تمام‌تر سقوط كرد . سقوط همچنان ادامه داشت و او در آن لحظات سرشار از هراس ، تمامي خاطرات خوب و بد زندگي‌اش را به ياد مي‌آورد . داشت فكر مي‌كرد چقدر به مرگ نزديك شده است كه ناگهان احساس كرد طناب به دور كمرش حلقه خورده است وسط زمين و هوا مانده بود حلقه شدن طناب به دور بدنش مانع از سقوط كاملش شده بود . در آن لحظات سنگين سكوت ، چاره‌اي نداشت جز اينكه فرياد بزند : خدايا كمكم كن . ناگهان صدايي از دل آسمان پاسخ داد از من چه مي‌خواهي ؟ - نجاتم بده . - واقعاٌ فكر مي‌كني مي‌توانم نجاتت دهم . - البته تو تنها كسي هستي كه مي‌تواني مرا نجات دهي . - پس آن طناب دور كمرت را ببر . براي يك لحظه سكوت عميقي همه جا را فراگرفت و مرد تصميم گرفت با تمام توان مانع از پاره شدن طناب حلقه شده به دور كمرش شود . روز بعد ، گروه نجات گزارش داد كه جسد منجمد شده يك كوهنورد در حالي پيدا شد كه طنابي به دور كمرش حلقه شده بود و تنها دو متر با زمين فاصله داشت ! ! و شما ؟ شما تا چه حد به طناب خود مي‌چسبيد ؟ آيا تا به حال شده كه طناب را رها كرده باشيد ؟ هيچگاه به پيامهايي كه از جانب خدا برايتان فرستاده مي‌شود شك نكنيد . هيچگاه نگوييد كه خداوند فراموشتان كرده يا رهايتان كرده است . هيچگاه تصور نكنيد كه او از شما مراقبت نمي‌كند و به ياد داشته باشيد خدا همواره مراقب شماست . مراقب باران مراقب تو مراقب همه همه همه اين متن را به ياد خاطره صعود به دماوند نوشتم يادش بخير سال 79 اونجا يكي از كوهنوردا از همشهري ها حالش خيلي بد شد جوري كه رو به قبله خوابيده بود واقعا لحظات سختي بود ولي به خدا را شكر حالش خوب شد الان كه اين متن را نوشتم ياد اون لحظه افتادم گفتم واقعا خدا نگهدار و مراقب ماست ولي ما همسشه از ان غافل بوده و هستيم هميشه بارون بارون رو سياه بارون اسيــــــدي 72

     ^{دلت میاد نظر ندی؟}   

 داشتم درس مي خوندم كه برق رفت يه شمع روشن كردم تا زير نور شمع درس بخونم (شنيدين كه ميگن فلاني دود چراغ خورده است چقدرخودمو بزرگ كردم )

همين طوركه به كتابم نگاه مي كردم هر ازگاهي هم نيم نگاهي به شمع مي انداختم ...مي سوخت ...

نمي دونم چرا اما منتظر ريختن اشكاش بودم...نريخت ...

5دقيقه گذشت.... اشك نريخت

10دقيقه گذشت.... اشك نريخت

15دقيقه...

20دقيقه...

25دقيقه... تموم سوخت اما حتي يك قطره اشك هم نريخت...

شنيدين كه ميگن :محبت از درخت آموز كه سايه از سر هيزم شكن هم بر نمي دارد .

حالامنم يه جمله( به خودم )ميگم : صبر و تحمل رو از شمع ياد بگير ،با اينكه مي بينه داره مي سوزه اما اشك نمي ريزه.........

بعد از25دقيقه برق اومد و من يه قطره اشك هم نريختم (عجب شمع سمج و پر طاقتي بود....................*)

سهراب : گفتی چشمها را باید شست ! شستم ولی..... گفتی جور دیگر باید دید! دیدم ولی..... گفتی زبر باران باید رفت رفتم ولی او نه چشم های خیس و شسته ام را نه نگاه دیگرم را هیچکدام را ندید فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت : دیوانه باران زده

آنهنگام که ميگويم عاشقت هستم،

ميخواهم معنايش برای تو بيشتر از معنايی باشد که

 هر کس ديگر در دنيا با گفتن آن منظور دارد.

ميخواهم بدانی که شادی تو برای من همه چيز است،

ميخواهم بدانی که من هميشه بهترينها را برايت ميخواهم،

 به هرقيمتی که باشد.

ميخواهم بدانی که در زندگيم، تو برايم مهمترين چيز در دنيا هستی،

آنهنگام که ميگويم عاشقت هستم،

ميخواهم بدانی که تو جزئی از وجود منی

همچنان که من جزئی از وجود تو هستم.

هر چه که در اين دنيا پيش آيد، ما هميشه با هم خواهيم بود،

 شريک زندگی يکديگر و شريک شاديهای يکديگر.